به حرفاش گوش میدم و با چشمای بسته ، دست روی زخمی که از شکسته شدن ابروم درست شده میکشم...درد میکنه و سوز میده اما دست بردار نیستم و باز کارمو تکرار میکنم...بجای چین بین ابروهام و اخم ، لبم به خنده لج میشه!میگه : اگه من نبودم ، معلوم نبود چی به سرت میاد!!زیر لب اما طوری که بشنوه میگم : مشکل من همین بودنته!!با همون چشمای بسته میتونم کلافگی و تعجبش رو ببینم!صدای نفساش عصبی میشه اما حرفی نمیزنه...احتمالا ترجیح داده که سکوت کنه تا شاید من سر عقل بیام...چه خیال خااااااامی ادامه مطلب

حس خفگی دارم...

انگار که غم تمام دنیا روی دلم مونده...همونقدر سنگین و کز کرده...

نفسم گرفت... مثل تموم شبایی که از وحشت نفسم میگرفت...

بخدا که حاضرم جونمو بدم اما تو رو شاد ببینم...

پ.ن : دلم میخواد انقدر داد بزنم که حنجرم پاره بشه شاید اینجوری صدام به خدا رسید...

خیلی وقت بود که کاری به کار هم نداشتیم اما باز امروز بدقلق و بداخلاق شده و این اصلا خوب نیست چون من کاملا این روزا عصبی و کلافه م!

دلم میخواد با گلدون روی میز توی سرش یا حداقل دهنش بکوبم اما خب کاکتوسمو دوس دارم و متاسفانه یادگاریه!!

ناچار بی تفاوت به کارم ادامه میدم

میگه : ولی من پُزتو به دوستام میدم بهشون گفتم چقدر مَردی!

پ.ن : گاهی وقتا یه موضوع دقیقا وسط اعصاب داغونت باعث میشه از ته دلت بخندی ، مثل حرف پندار که نمیدونم تعریف بود یا تخریب

خاله هنوزم این اخلاقشو داره که از من استفاده ی ابزاری کنه ، حتی وقتایی که مثلا قهره!!

و زیباترین قسمت این قهر اینه که چیزایی که دوس دارمو درست میکنه و میده دست پندار که واسم بیاره

یادت افتادم ، تک تک عکسامونو برای بار چند هزارم نگاه میکنم ، قربون خنده هات ، تو جز مقدسات منی❤ کاش کنارم بودی بهنام ، کاش...

میگه : با تقدیر هیچ جوری نمیشه جنگید مگر اینکه پوستت زیادی کلفت باشه!

نگاهش سمت منه:|

****

پ.ن : از اینکه صبحانه رو دسته جمعی کنار در ورودی و روی زمین میخوریم حس خوبی دارم :)

همین قدر ساده و در دسترس

با هیچکس میل سخنم نیست و از این حرفا

بعد چند وقت فرصت شد که بیام اهواز...با چند تا از دوستای قدیمی دور هم جمع شدیم ، بجز من و نارین بقیشون دو سه تا بچه دارن :)و جالب که هیچکس از زندگیش راضی نیست و همشون مچ همسر گرامی رو با یکی گرفتن و این واقعا وحشتناکه!وحشتناک تر اینکه هیچکدوم قیافه ی خودشون رو ندارن ، همه عمل و بوتاکس و ژل و....از عنوان هایی که با اون همسرشون رو سیو کرده بودن هم نگم بهترهادامه مطلب

هوا بهاریه و ساحلی شلوغه...

حال و هوای اهواز شب و روز نداره ، همیشه زنده س

گاهی اصلا دلم نمیخواد صبح بشه...

ظاهرا حواسم به حرفای نارینه اما سرم پُر از حرفاشه ، نمیتونم نگرانش نباشم...

زیباترین قسمت زندگیم اینه که : به حضور کسی نیازی ندارم!

هی... من هنوزم همونم بدون تغییر فقط کمی سرتق تر!

میدونم که از سرما صورتم بی روح شده و بینیم سرخ اما عاشق این هوام...

از اینکه موهام با همین هوا خشک بشه لذت میبرم...

سرم درد میکنه و درگیر اینم که این قناصیرو کجای طرح بندازم که هم ازش استفاده بشه و هم دیده نشه!

فکرم زیاده و ایده ای ندارم...