زبونِ خوش!

میگه : ولی این دلیل نمیشه که دوسم نداشته باشی!

چشام گرد میشه و متعجب نگاش میکنم ، بی خیال بازم جملشو تکرار میکنه...

واسش چندتا از هنراشو یاد آوری میکنم ، سرشو تکون میده و میگه : باشه ولی بازم نباید به من اخم کنی!!

بحثو دیگه ادامه نمیدم و ترجیح میدم فکر کنه کوتاه اومدم!!

پ.ن : مهربون بودنشو دوس دارم :)

غریبه ی پنج سال پیش......