مامان.....

هنوزم باور ندارم نیستی....نبووووووودنتو باور ندارم....هنوزم به گوشیت زنگ میزنم....میگه خاموشه و من فقط بغضمیکنم و نفسم بالا نمیاد....میگه خاموشه و من فقط سرفه میزنم از حرص....

نبودنت بزرگترین ظلم بود در حقم....

غریبه ی پنج سال پیش......