بوسیدنی

روبروش میشینم و دستاشو میگیرم ، اولین باره که روی دستاش بوسه میزنم...

نگام میکنه و چشماش اشکی میشه...

میگه : فرح نه خودش عاقبت بخیر شد نه شوهر و بچه هاش...

لبخند میزنم و میگم : خدا خواسته حتما...

مظلوم نگام میکنه و میگه : تو نباشی همه چی بهم میریزه باز...

از دلنگرانیاش میگه....از دلواپسیاش...از اتفاقایی که توی سرش میاد...

میگه باز میان سراغت...

و من بازم دستاشو میبوسم...

****

پ.ن : چهره ی محمد حسینی ، منو یاد بهنام میندازه...

داغ دلم تازه میشه و هربار با دیدن عکساش قلبم میگیره...

غریبه ی پنج سال پیش......